Karlı dağların önünde kıyıda duran rafineri, damıtma kuleleri ve bacadan yükselen beyaz buhar
Makaleler

Petrol Rafinerileri ve Rafinaj Süreci

Petrol rafinerisi, ham petrolü benzin, dizel, jet yakıtı ve fuel oile çeviren tesistir. Sözlük karşılığı arıtımevidir. Petrolün damıtma, dönüştürme ve arıtma aşamaları, ürün verimleri ve Türkiye'deki rafineriler.

9 dakikalık okuma

Petrol rafinerisi, ham petrolü kaynama noktalarına göre ayıran ve ayrılan kesirleri benzin, dizel, jet yakıtı, fuel oil, LPG, asfalt ve petrokimya hammaddesine dönüştüren sanayi tesisidir. Rafineri sözü Fransızca raffinerie'den gelir, Türkçe sözlükteki karşılığı arıtımevidir.[13] Petrol burada üç aşamada işlenir: damıtma ile ayırma, kraking gibi işlemlerle dönüştürme ve kükürt giderme gibi işlemlerle arıtma. Dünyanın en büyük rafinerisi Hindistan'daki Jamnagar'dır. Türkiye'de Tüpraş'ın toplam kapasitesi yılda 30 milyon ton, Aliağa'daki STAR rafinerisinin kapasitesi 10 milyon tondur.[1][2][3]

Ön İşlem ve Damıtma

Ham petrol önce tuzdan arındırılır (desalter). Tuz, sonraki ünitelerde korozyon ve katalizör zehirlenmesine yol açtığı için bu adım zorunludur.[1] Ardından petrol fırında yaklaşık 400 °C'ye ısıtılır ve atmosferik damıtma kulesine verilir.[4] Kule içinde alttan üste doğru sıcaklık düşer. Buhar yükselirken yoğuşur, hafif bileşenler tepeye kadar çıkar, ağır bileşenler alt tepsilerde kalır. Tepeye geri verilen yoğuşmuş sıvı (reflü) ayrımı iyileştirir.[5]

Ham petrol damıtma ünitesinin akış şeması: tuz giderici, eşanjörler, fırın, damıtma kulesi ve yan çıkışlardan alınan ürünler
Atmosferik damıtma ünitesinin akış şeması. Tuz gidericiden çıkan petrol eşanjörlerde ısınır, fırından geçip kuleye girer. Nafta tepeden, gazyağı ve gas oil yan çıkışlardan, kalıntı dipten alınır. Görsel: CS Odessa, CC BY 4.0, Wikimedia Commons
KesirTipik kaynama aralığıBaşlıca kullanım
Rafineri gazı ve LPGYaklaşık 30 °C altıYakıt, petrokimya
NaftaYaklaşık 30 ile 180 °CBenzin harmanı, petrokimya
GazyağıYaklaşık 150 ile 250 °CJet yakıtı
Gas oil (dizel)Yaklaşık 250 ile 370 °CDizel, gemi yakıtı
Atmosferik kalıntıYaklaşık 370 °C üzeriVakum kulesine beslenir

Değerler tipik aralıklardır. Kesim noktalarını her rafineri kendi ürün hedefine göre ayarlar ve kesirler kısmen örtüşebilir.

Atmosferik kalıntı daha fazla ısıtılırsa ısıl olarak parçalanmaya başlar. Bu nedenle atmosfer basıncının çok altında çalışan vakum kulesine gönderilir. Düşük basınç kaynama noktalarını indirir ve bozunma olmadan ayrım yapılmasını sağlar.[1] Vakum kulesinden vakum gas oil (VGO) ile ham petrolün en ağır bölümü olan vakum kalıntısı çıkar.

Alacakaranlıkta sisli kıyıda ışıkları yanan rafineri ve suya yansıması
İsveç, Lysekil yakınlarında Preemraff rafinerisi. Görsel: W.carter, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

Dönüşüm ve Arıtma Üniteleri

Damıtma, ham petrolde var olan molekülleri yalnız ayırır. Oysa pazar, ham petrolün doğal olarak verdiğinden daha fazla hafif ve orta ürün talep eder. Dönüşüm üniteleri bu farkı kapatır.[1]

ÜniteİşlemSonuç
Katalitik kraking (FCC)Ağır kesirleri katalizörle parçalarBenzin ve hafif olefin gazları
HidrokrakingHidrojen altında parçalarTemiz orta distilat, baz yağ hammaddesi
Koklaştırma (coker)Kalıntıyı ısıl olarak parçalarGaz, nafta, gas oil ve petrol koku
VisbreakingIsıl krakingKalıntının viskozitesini düşürür
Katalitik reformingNaftanın molekül yapısını değiştirirYüksek oktanlı reformat ve hidrojen
Alkilasyon ve izomerizasyonMolekülleri birleştirir ya da dallandırırYüksek oktanlı benzin bileşenleri
HidrodesülfürizasyonKatalizörle kükürt giderirDüşük kükürtlü yakıt
Amin ve Claus üniteleriH₂S gazını tutar, elementel kükürde çevirirSatılabilir kükürt

Hangi ünitenin kurulacağı ürün pazarına ve işlenecek ham petrole bağlıdır. Benzin talebi yüksek pazarlarda FCC öne çıkar, dizel ve jet talebinin ağır bastığı pazarlarda hidrokraking daha uygundur. Tüpraş'ın 2015'te tamamlanan Fuel Oil Dönüşüm Tesisi bu mantığa örnektir. Yaklaşık 2,4 milyon ton vakum kalıntısını koklaştırma ve hidrojenli işlemlerle dizel, benzin ve LPG'ye çevirir.[2]

Kalıntı katalitik kraking şeması: rejeneratör, reaktör ve ayırıcı kolon, kolondan karbon sayısına göre çıkan ürün okları
Kalıntı akışkan katalitik kraking (RFCC). Uzun zincirli hidrokarbonlar reaktörde katalizörle parçalanır, katalizör rejeneratörde temizlenip geri döner, ürünler ayırıcıda karbon sayısına göre ayrılır. Görsel: FrankvEck, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

Ürün Verimi

Bir rafinerinin ne ürettiği, kurulu ünitelerine ve işlediği ham petrole bağlıdır. Aşağıdaki iki örnek bu farkı gösterir.

Ürün grubuABD rafinerileri, 2023Tüpraş, 2026 sunumu
LPG ve hidrokarbon gaz sıvıları%3,5%3,5
Benzin ve nafta%44,9%22,0
Jet yakıtı%9,9%16,5
Dizel ve damıtılmış yakıt%27,9%33,9
Bitüm ve fuel oil%3,5%19,9

Kaynak: EIA verilerinden hesaplanmıştır (hacim esasıyla) ve Tüpraş yatırımcı sunumu.[2][6] Bazı ürünler tabloya alınmadığından sütunlar 100'e tamamlanmaz. Ölçü esasları farklı olabileceği için karşılaştırma yaklaşıktır.

Tablodan iki sonuç çıkar. ABD sistemi benzine, Türkiye sistemi ise orta distilata yönelmiştir. Kalıntı tarafındaki fark da belirgindir: ABD rafinerilerinde bitüm ve fuel oil payı küçüktür. Bu pay büyüdükçe, gemilere satılabilir fuel oil miktarı da artar.

Rafineri Marjı

Rafinerinin kazancı, ham petrol ile ürünler arasındaki fiyat farkına dayanır. Basit gösterge olarak 3-2-1 kraking marjı kullanılır: 3 varil ham petrolden 2 varil benzin ve 1 varil orta distilat üretildiği varsayılır. Varsayımsal fiyatlarla ham petrol 70, benzin 90, dizel 100 dolar olsun. Marj (2 × 90 + 100 − 3 × 70) / 3 = 23,3 dolar/varil olur. Bu rakam yalnız hesap örneğidir, bir piyasa değerini göstermez. Gerçek marjdan enerji, katalizör ve işletme giderleri düşülür.

Marj hesabı, karmaşıklık yatırımının gerekçesini de açıklar. Fuel oil çoğunlukla ham petrolden ucuz satıldığı için kalıntıyı dizele çeviren bir rafineri aynı ham petrolden daha yüksek gelir elde eder. Karmaşık rafineriler, ağır ve ekşi ham petrolü de bu yolla ekonomik biçimde işleyebilir.

Gemi Yakıtının Rafinerideki Yeri

Kalıntı gemi yakıtı, damıtma ve kraking kalıntılarının daha hafif akımlarla harmanlanmasıyla hazırlanır. Yakıtın kükürt ve metal oranı, büyük ölçüde ham petrolün niteliğini yansıtır, çünkü kükürt, vanadyum ve nikel damıtmada kalıntıda toplanır. Dönüşüm kapasitesi yüksek rafinerilerde kalıntı azalır, geride kalan akım ise daha yoğun ve kararsız olabilir. FCC ünitesinden gelen akımlar yakıta alüminyum ve silisyum (katalitik ince parçacıklar) taşıyabilir. Bu parçacıkların makineye etkisi ve kalite sınırları Gemi Yakıtı Türleri ve Özellikleri Rehberi'nde anlatılmıştır.

Küresel kükürt sınırının IMO 2020 ile %0,50'ye inmesi, rafineri ürün dağılımını doğrudan etkilemiştir. Yüksek kükürtlü kalıntının bir bölümü dönüşüm ünitelerine yönelmiş, bir bölümü scrubber bulunan gemilere satılmaya devam etmiştir. Düşük kükürtlü akımlar ise VLSFO harmanlarında buluşmuştur. Madeni yağ üretimi için aynı zincirin devamı Baz Yağlar ve API Grupları yazısında yer alır.

Kapasite ve Nelson Karmaşıklık Endeksi

Rafineri kapasitesi günde varil ya da yılda ton olarak verilir. ABD'de ayrıca takvim günü ve akış günü (stream day) kapasitesi ayrımı yapılır. Akış günü kapasitesi, bakım ve duruşları içermediği için yaklaşık %6 daha yüksektir.[7] Dünya rafineri kapasitesi 2020'de günde yaklaşık 101,2 milyon varildi.[1] Toplam kapasite tesis sayısıyla birlikte hareket etmez. ABD'de 1982'de 301 rafinerinin kapasitesi 17,9 milyon varildi, 2025'te 132 rafinerinin kapasitesi 18,4 milyon varildir.[1]

Kapasite, bir rafinerinin ne kadar ham petrol işlediğini gösterir. Bunu ne kadar değerli ürüne çevirebildiğini ise Nelson karmaşıklık endeksi anlatır. Endeks her ünitenin kapasitesini damıtma kapasitesine oranlar, bir karmaşıklık katsayısıyla çarpar ve sonuçları toplar:

Nelson endeksi = Σ Fᵢ × (Cᵢ / C_damıtma)

Örnek olarak günde 100.000 varillik damıtma ünitesi (katsayı 1), 60.000 varillik vakum ünitesi (katsayı 2), 30.000 varillik reformer (katsayı 5) ve 30.000 varillik FCC (katsayı 6) bulunan bir rafineri ele alınsın. Hesap 1,0 + 1,2 + 1,5 + 1,8 = 5,5 sonucunu verir.[8] ABD rafinerilerinin ortalaması yaklaşık 9,5, Avrupa rafinerilerininki yaklaşık 6,5 olarak verilmektedir.[8]

RafineriKapasiteNelson endeksi
Jamnagar, Hindistan (Reliance)1,24 milyon varil/gün21,1
Tüpraş İzmit11,3 milyon ton/yıl14,5
Tüpraş İzmir11,9 milyon ton/yıl7,66
Tüpraş Kırıkkale5,4 milyon ton/yıl6,32
Tüpraş Batman1,4 milyon ton/yıl1,83
Tüpraş toplam30 milyon ton/yıl9,5

Kaynak: Tüpraş Haziran 2026 yatırımcı sunumu; Oil refinery ve Nelson complexity index maddeleri.[1][2][8]

Jamnagar'ın kapasitesi kaynağa göre farklı verilir, 1,24 milyon varil en sık geçen değerdir. Nijerya'daki Dangote rafinerisi günde 650.000 varillik kapasitesiyle dünyanın en büyük tek hatlı tesisidir. Şirket bu kapasiteyi 1,4 milyon varile çıkarmayı hedeflemektedir ve Argus bunu 2028 için hedef olarak bildirmiştir. Plan gerçekleşirse Dangote, Jamnagar'ı geçecektir.[9]

Türkiye'deki Rafineriler

Türkiye'nin rafinaj kapasitesi Tüpraş'ın dört rafinerisi ile STAR rafinerisinde toplanır. Tüpraş 2025'te %93,6 kapasite kullanımıyla 26,8 milyon ton üretmiştir.[10] Sunumundaki 99.420 m³/gün damıtma kapasitesi yaklaşık 625.000 varil/güne karşılık gelir.[2] SOCAR'ın Aliağa'daki STAR rafinerisi 2018'de açılmıştır, 10 milyon ton/yıl kapasitelidir ve üretiminin ağırlığı dizel, jet yakıtı ve Petkim için naftadır.[3]

Havadan görülen körfez kıyısında geniş tank sahası, rafineri üniteleri, tanker iskeleleri ve açıkta bekleyen iki gemi
Tüpraş İzmit Rafinerisi ve İzmit Körfezi'ndeki iskeleleri, havadan görünüm, 2025. Görsel: Zafer, CC BY 4.0, Wikimedia Commons

İzmit ve Aliağa, rafinerilerin neden kıyıda kurulduğunu da gösterir. Bir rafineri büyük hacimlerde ham petrol alır, ürün gönderir ve çok miktarda su kullanır. Deniz kıyısı tankerle ham petrol alımına ve ürün sevkiyatına imkân verir. Kırıkkale ve Batman gibi iç bölge rafinerileri ise boru hattına bağlıdır.

Rafinerinin Kısa Tarihi

Ham petrolün damıtılması, 1850'lerde birkaç yerde neredeyse aynı anda sanayiye dönüşmüştür. James Young 1851'de İskoçya'da Bathgate tesisini tamamlamıştır. Samuel Kier 1853'te Pittsburgh'da ABD'nin ilk rafinerisini kurmuştur. Ignacy Łukasiewicz 1854'te bugünkü Polonya'da Jasło'da rafineri açmıştır. İlk büyük rafineri ise 1856 ile 1857 arasında Romanya'nın Ploieşti kentinde kurulmuştur.[1][11] Bu dönemde ana ürün aydınlatmada kullanılan gazyağıydı. Otomobilin yayılmasıyla benzin öne geçmiştir.

Rafineriler stratejik hedef de olmuştur. Ploieşti rafinerileri Mihver'in petrolünün yaklaşık %30'unu üretiyordu. 1 Ağustos 1943'teki Tidal Wave harekâtında 177 B-24 bombardıman uçağı bu tesislere saldırmış, 53 uçak kaybedilmiştir.[12]

Siyah beyaz fotoğrafta alçaktan uçan dört motorlu bombardıman uçağı ve altında dumanlar içindeki rafineri tesisleri
Tidal Wave harekâtında yanan bir Ploieşti rafinerisinin üzerinden geçen B-24, 1 Ağustos 1943. Görsel: 44th Bomb Group Koleksiyonu, kamu malı, Wikimedia Commons

Güvenlik ve Çevre

Rafinerilerin başlıca teknik riskleri yangın, patlama, kükürtlü gaz (H₂S) ve korozyondur. Hava salımları kükürt dioksit, azot oksitleri, karbon monoksit ve uçucu organik bileşikleri kapsar. Rafinaj enerji yoğun bir süreç olduğundan tesisler önemli birer karbondioksit kaynağıdır ve bazı tesisler karbon yakalama ile düşük karbonlu hidrojen projelerini değerlendirmektedir. Hammadde için petrol yazısına, gemilere sağlanan ürünler için Fuel Oil ve Gas Oil sayfasına bakılabilir.

Sık sorulan sorular

Petrol rafinerisi nedir?

Petrol rafinerisi, ham petrolü kaynama noktalarına göre ayıran ve ayrılan kesirleri benzin, dizel, jet yakıtı, fuel oil, LPG, asfalt ve petrokimya hammaddesine dönüştüren sanayi tesisidir.

Rafineri ne demek?

Ham petrolün işlendiği sanayi tesisi demektir. Söz Fransızca raffinerie'den gelir, Türk Dil Kurumu sözlüğündeki karşılığı arıtımevidir.

Petrol nasıl işlenir?

Ham petrol önce tuzdan arındırılır, fırında yaklaşık 400 °C'ye ısıtılır ve damıtma kulesinde kesirlere ayrılır. Ağır kesirler kraking gibi ünitelerde daha değerli ürünlere dönüştürülür, son aşamada kükürt gibi safsızlıklar giderilir.

Rafineri ne yapar?

Ham petrolü kaynama noktasına göre kesirlere ayırır, ağır kesirleri daha değerli ürünlere dönüştürür ve kükürt gibi safsızlıkları giderir.

Dünyanın en büyük rafinerisi hangisidir?

Hindistan'daki Jamnagar, yaklaşık 1,24 milyon varil/gün kapasitesiyle en büyük kompleks kabul edilir. Dangote'nin tek hatlı rafinerisi 650.000 varil/gündür ve 1,4 milyona çıkarılması planlanmaktadır.

Türkiye'de kaç rafineri vardır?

Tüpraş'ın İzmit, İzmir, Kırıkkale ve Batman rafinerileri ile SOCAR'ın Aliağa'daki STAR rafinerisi başlıca tesislerdir.

Bunker yakıtı rafinerinin neresinden gelir?

Kalıntı yakıtlar damıtma ve kraking kalıntılarının harmanıdır. MGO ise kulenin orta bölümünden gelen damıtılmış akımlardır.

Kaynaklar

  1. Wikipedia. Oil Refinery. İkincil kaynak olarak kullanılmıştır.
  2. Tüpraş. Yatırımcı Sunumu, Haziran 2026.
  3. Enerdata. Azerbaijan's SOCAR Inaugurates 10 Mt/year STAR Refining Complex in Turkey, 2018; NS Energy. STAR Aegean Refinery.
  4. Wikipedia. Petroleum Refining Processes. İkincil kaynak olarak kullanılmıştır.
  5. Wikipedia. Fractional Distillation. İkincil kaynak olarak kullanılmıştır.
  6. ABD Enerji Bilgi İdaresi (EIA). Refining Crude Oil: Inputs and Outputs. Petroleum Supply Monthly verileri, 2023.
  7. ABD Enerji Bilgi İdaresi (EIA). U.S. Refining Capacity Largely Unchanged as of January 2025. Today in Energy, 2025.
  8. Wikipedia. Nelson Complexity Index. İkincil kaynak olarak kullanılmıştır.
  9. Argus Media. Dangote to Expand Refinery to 1.4mn b/d by 2028; Nairametrics. Dangote Refinery Expands to 1.4 Million Barrels Daily, Ekim 2025.
  10. Forbes Türkiye. Tüpraş 2025 Yılında 29,9 Milyar TL Net Kâr Elde Etti, 2026.
  11. Wikipedia. Petroleum. İkincil kaynak olarak kullanılmıştır.
  12. Wikipedia. Operation Tidal Wave. İkincil kaynak olarak kullanılmıştır.
  13. Türk Dil Kurumu. Güncel Türkçe Sözlük, rafineri maddesi.